Van stripje naar Ana’s met haiku’s”

 

En ook al begon ik haar ooit te tekenen als stripfiguurtje, tijdens mijn opleiding kwam ze vaker inzicht in visualisaties, die ik dan uittekende, waardoor ik ook wist dat dit figuurtje Ana heette. Het was echter de drang om haiku’s te schrijven die ineens de brug sloeg naar haar. Van buiten naar binnen. Alleen woorden zijn voor mij blijkbaar niet genoeg of teveel. Met weinig woorden de essentie weergeven, waar het echt om draait en dat verbeelden. Of andersom. Het beeld verwoorden zonder er veel woorden aan vuil te maken. En oei oei oei wat moet ik me dan iedere keer ontdoen van een hoop ruis.