Tijdens mijn laatste jaar (2005)  aan de academie (HKU) schreef ik in een schilderij de tekst:

verstand vermand
onderhand onthand
vervrouw vervrouw
ik hou van jou

Ik zocht blijkbaar een equivalent van vermannen; vervrouwen.
Een docent schamperde; dan moet zeker de hele wereld vervrouwen;
JA!, dacht ik en nog steeds.

En ik hoopte dat ooit het werkwoord vervrouwen in de Dikke van Dale zou komen.
Als ik nu het woord ‘vervrouwen’ google is het erbarmelijk gesteld. Wat mij betreft is vervrouwen een werkwoord, net als vermannen.
Ik moest zelf moeite doen, om het vervrouwen eigen te maken. Vermannen heb ik met de paplepel en in onze maatschappij meegekregen.  Ik wil het werkwoord vervrouwen nu heel graag de betekenis geven van; de moed vatten te verinnerlijken, naar binnen keren om naar je hart te luisteren; met introspectie door verstillen/vertragen.

We leven als mens zo eenzijdig met al ons vermannen zonder tegenhanger in onszelf om gezond mee uit te balanceren.